Πώς επηρεάζει η δουλειά μας τη ζωή των παιδιών μας;

boy

Περίπου πριν από δύο δεκαετίες, σε μια μελέτη που εξέτασε περίπου 900 επαγγελματίες από 25 έως 63 χρονών, το Πανεπιστήμιο Drexel ερεύνησε τη σχέση μεταξύ εργασίας και οικογενειακής ζωής και πώς αυτές οι δύο πτυχές της ζωής μπορεί να είναι σύμμαχοι και ταυτόχρονα εχθροί.

Λόγω της αυξημένης προσοχής που έχει δοθεί πλέον στα προβλήματα ψυχικής υγείας στην κοινωνία μας, αξίζει να ρίξουμε μια νέα ματιά σε μερικά από τα συμπεράσματα σχετικά με το πώς οι συναισθηματικές ζωές των παιδιών επηρεάζονται από την επαγγελματική μας σταδιοδρομία.

 

Από την έρευνα διαπιστώθηκε ότι η συναισθηματική υγεία των παιδιών ήταν υψηλότερη όταν οι γονείς πίστευαν ότι η οικογένεια πρέπει να έρχεται πρώτη, ανεξάρτητα από το χρονικό διάστημα που περνούσαν στην εργασία τους. Βρέθηκε επίσης ότι τα παιδιά ένιωθαν καλύτερα όταν οι γονείς έβλεπαν την εργασία ως πηγή πρόκλησης, δημιουργικότητας και απόλαυσης, και πάλι, ανεξάρτητα από το χρόνο που αφιέρωναν σε αυτή. Και φυσικά διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά ήταν καλύτερα όταν οι γονείς ήταν σε θέση να βρίσκονται κοντά τους.

 

Τα παιδιά είχαν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν συμπεριφορικά προβλήματα εάν οι πατέρες τους επηρεάζονταν ψυχολογικά από την επαγγελματική τους σταδιοδρομία, ανεξάρτητα από το αν εργάζονταν για πολλές ώρες. Επίσης, η ψυχολογική διαθεσιμότητα ενός πατέρα, η οποία επηρεάζεται όταν εκείνος απασχολείται από ψηφιακές συσκευές – κινητό, τάμπλετ – συνδέεται  επίσης με παιδιά που έχουν συναισθηματικά και συμπεριφορικά προβλήματα. Από την άλλη πλευρά, στο βαθμό που ο πατέρας νιώθει ικανοποιημένος με τη δουλειά του, τα παιδιά του ήταν πιθανό να εμφανίσουν σχετικά λίγα προβλήματα συμπεριφοράς, πάλι, ανεξάρτητα από το ωράριο εργασίας.

 

Για τις μητέρες, ένας ρόλος εξουσίας στη δουλειά συνδέθηκε με πνευματικά υγιή παιδιά. Δηλαδή, διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά ωφελούνται εάν οι μητέρες τους ελέγχουν το τι συμβαίνει σε εκείνες όταν εργάζονται. Επιπλέον, οι μητέρες που ξοδεύουν χρόνο στον εαυτό τους - στη χαλάρωση και την φροντίδα του εαυτού τους και όχι τόσο στις δουλειές του σπιτιού, συνδέονταν με θετικά αποτελέσματα για τα παιδιά.

 

Δεν είναι σημαντικό ζήτημα μόνο η παρουσία της μητέρας στο σπίτι αλλά και αυτά που κάνει όταν είναι στο σπίτι ενώ δεν εργάζεται. Αν οι μητέρες δεν ήταν μαζί με τα παιδιά τους γιατί επέλεξαν να φροντίσουν τον εαυτό τους, δεν υπήρχε αρνητική επίδραση στα παιδιά τους. Αλλά στο βαθμό που οι μητέρες ασχολούνταν με τις δουλειές του σπιτιού, τα παιδιά είχαν περισσότερες πιθανότητες να υποφέρουν από προβλήματα συμπεριφοράς.

 

Οι ερευνητές ήταν έκπληκτοι όταν διαπίστωσαν ότι ο χρόνος που δαπανούν οι γονείς στην εργασία δεν επηρέαζε την ψυχική υγεία των παιδιών. Η έρευνα έδειξε ότι το να διαθέσουν χρόνο για να φροντίσουν τους εαυτούς τους αντί να κάνουν δουλειές στο σπίτι ενισχύει τις ικανότητες των μητέρων να φροντίζουν τα παιδιά τους. Και οι πατέρες είναι σε καλύτερη θέση να παρέχουν υγιείς εμπειρίες για τα παιδιά τους όταν είναι ψυχολογικά παρόντες και όταν παίρνουν ικανοποίηση από την εργασία τους.

 

Τελικά, εάν μας ενδιαφέρει πώς η επαγγελματική ζωή μας επηρεάζει την ψυχική υγεία των παιδιών μας, είναι προτιμότερο να αφήσουμε το τάμπλετ και το σφουγγαρόπανο και να επικεντρωθούμε στην αξία που αποδίδουμε στη εργασία μας αλλά και να πειραματιστούμε με δημιουργικούς τρόπους ώστε να είμαστε περισσότερο διαθέσιμοι συναισθηματικά για τα παιδιά μας, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα περισσότερες ώρες μαζί τους.

 

 

 

Πηγή: Harvard Business Review